Bu sitede yayınlanan şiir ve makaleler 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri kanunu uyarınca Muammer Aygün e aittir.. İzinsiz alıntı yapmak ve yayınlamak ilgili kanun hükmünce suçtur.



27 Ocak 2012 Cuma

ben zehmeri çocuğuyum







Sonsuzlugun orta yerinde, ellerim ceblerimde, olanlarin olmusuna,
olacalarin olusuna, hayretle bakip durmaktayim! Pencereden
baktigimda disarisi karli, disarisi soguk... Ve ben
deli... Yagan karin, tane tane döküldügü su yeryuvarinda ben
anlamsiz, ben deli...
Aklim uçmusmuydu basimdan ansizin. Yo yerli yerindeydi aklim
ama aklim bana ihanet ediyordu. Aklim bende idi ben deliydim.
Istanbul'un kara kucak açmis bir çok yeri bembeyaz, bembeyaz
tertemiz. Ak, ak oldugu kadar da pak. Ve bu beyazligin içinde
yürümeliyim ellerim cebimde. Belki yürürken içim titremeli,
ellerim üsümeli ve ellerim bir topak kar tutmali; tutmaliki
yasadigimi anlayayim, tutmali ki bir halta yaradigimi
bileyim! Yürümeliyim, rüzgar suratima çarpa çarpa... Rüzgara
inat, rüzgarin üstüne üstüne gitmeliyim; gitmeliyim ki çogu
seye gögüs gere bildigimi bileyim. Rüzgarin üstüne üstüne
gitmeliyim ki, sabrimi deneyebileyim. Her sabrinda bir siniri
vardir; ama ben sabrimi çelik gibi yapmaliyim. Ve kar suyundan
sabir çeligime su vermeliyim. Ömür tasli yollarda törpüleniyor
ve törpülenen ömür, hayat yollarinda bitip gidiyor ve bembeyaz
karin renginde bir kefene giriyorda, gidiyor! Yolcuyuz hayat yolunda,
dünya bir han... Kar altinda yürümeliyim, attigim adimlar belli
olmali ardimda... Her adimimin izleri belli olmali ki,
yasadigimin farkina varayim! Iste demeli bu ayak izleri,
Muammer diye biri de yasiyor bu alemde. Atmaliyim imzami
yer yuvlarina...
Girdigim sokaklar çikmaz sokak ise, nerden bulurum çikip da giden
sokaklari... Aklim bende, ben deli...Karli bir Istanbul gününde,
bir camii avlusu, sadirvanindan su akiyor. Düsünüyorum,
Yaradan'a ne kadar kulluk ediyoruz. Ve nefsime düskünmüyüm ben
diye... Nefsin mi önde, yoksa ben mi?! Nefsime zulm etmedigimi
biliyorum ve nefsimin benden geride oldugunu biliyorum! Ve camiiden
içeri giriyorum, alnimi koyuyorum secdeye... Toklukta gördük
açlikta... Üstü basi açik olmayi da, üstü basi giyinik de
olmayi gördük. Kimsenin yiyemedigini de yedik, giyemedigini de
giydik. Gün geldi bunlara gipta ile bakmayi da gördük. Ezilmeyi
de gördük ama ezmedik. Çilginca yasamayi da bildik, sade
yasamayi da...Yoklugu da bildik, varligi da... Ve tüm bu
bildiklerimiz ve gördüklerimizle bu yasa geldik...Bir yas daha
artik... Ama akil yasim hep geride kaldi...
Bana yapilan egriyi de, dogruyu da hep bilirim... Bilirim ama
söyleyemem, hep içimdedir... Bana yaptigin her iyi niyet için
sana sonsuz tesekkürler Rabbim...
Disarda zemheri var, içimde zemheri... Ve biliyorum ki ben zemheri
çoçuguyum!
günlüğümden 2003............
Muammer Aygün


1 yorum:

  1. Geçmişten gelen anı..çok güzel..yüreğine sağlık..

    YanıtlaSil

Düşünceleriniz benim için çok değerli...Değerli yorumlarınızla beni yalnız bırakmadığınız için çok teşekkür ederim gönül dostlarım....
Sevgilerimle Muammer Aygün....

4beyr 4llerin 4ma1 4n 4za1 a1 ada amcalara ana ayga1 ba baa ben bir by cumartesi da dair dea ebu efendimiz'in ga ga1 gel gena hakka hz in isimlerinin ka kadim kayeler ma muammer na nda ne oldua peygamberin sa sas sayfa sensa ster sultana unu ve yaa yaza za1
created at TagCrowd.com