Bu sitede yayınlanan şiir ve makaleler 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri kanunu uyarınca Muammer Aygün e aittir.. İzinsiz alıntı yapmak ve yayınlamak ilgili kanun hükmünce suçtur.



24 Ocak 2012 Salı

ben insanım





ben insanım
Merhaba sevgili gönül dostları bu gün size bir gönül dostumuzun bir kardeşimizin
göndermiş olduğu bir makaleyi yayınlamaktan onur duyacağım.Kişi sevdiği ile beraberdir buyuruyor iki cihan güneşi işte öyle bir gönül dostumuz kadim bir kardeşimiz bir makale göndermiş.Bana düşen bu mükemmel satırları siz gönül dostlarımla paylaşabilmektir.Bacımız kardeşimiz Yasemin Gök hanım a teşekkürlerimle buyrun okumaya.....
Akik, bir taştır. Gül, bir çiçektir. Arı, bir böcektir. İblis, bir şeytandır. Hâme, bir cindir. Cebrail, bir melektir . Ben, bir insanım. Kendi türünü temsil eden bu varlıklar arasında yerim neresi benim? Kimim ve kimin içinim?
"Nefsini bilen, Rabbini bilir." Madem öyle, ben önce kendimi bilmeliyim. Rabbimi tanımak ve dünyadaki yerimi belirlemek için kendimi bir anahtar gibi kullanmalıyım. Çevremdeki her şeyi de o zaman anlayabilirim ancak. Zira, bakılandan ziyade, "bakış" önemli. Kendimi tanırsam, "insan"ı da tanımış olurum. "Cüz"ler, "küllî"lerin aynasıdır.
Ben, insanım. Varlık bezmi etrafımda pervanedir. Cebrail, benim için Rabbimden haberler getirir, haberler götürür. İblis, benim için Rabbine düşman kesildi. Hâme, o görünmez varlık, benim mensubu bulunduğum "bir güzel insana" ümmet oldu da şereflendi. Akik, benim iltifatımla değer kazandı. Gül, bir anlık nazarım için gülümser. Arı, bana hizmet etmenin şevkiyle bal yapar.
Aslım topraktır, ama ruhum görünmez fezalarda uçar. Gayb ile şehadet bende buluşur, mânâ ile madde bende birleşir. Efendi de benim, köle de. Cihanın sultanıyım , ama Onun kuluyum. Zirveyim, seçilmişim. Omuzumda üstünlük nişanı takılı, akıl nurudur başımda parlayan.
Kendi başıma bir hiçim. Varlığım bir gölge, elimde olana "benim" deyişim bir vehimden ibaret. Neyim varsa O verdi. Ben, Onun için varım. İlmim, iradem ve kudretim hep Rabbimden. Ben, Mabuduma kulluk etmek için buradayım. Acizliğimi bilir kudretine sığınırım,zayıflığımı görür kuvvetine dayanırım, fakirliğimi anlar rahmetine güvenirim, kusurumu fark eder affımı isterim.isterim rabbim...
Ben define arayıcısıyım, sırlar ülkesinin yolcusuyum. Onun yolundayım, Onunlayım, Ona giderim. O yolun merhaleleri hem kavuşmadır, hem ayrılık. Her adımda bin ızdırap ve bin lezzet tadarım. Bir yerde duramam, yeter diyemem, gaflet öldürür beni.
Yol tehlikelerle dolu. Bu sırlar ormanının her ağacı ardında bir düşman pusu kurmuş. Nefsim, can düşmanlarımla işbirliği halinde. Ben, Ona gitmek isterim. İblis beni aldatıp kendi yolunda yürütmek ister.
Bütün kapılar bende açılır, bütün yollar benden geçer ve Ona gider. Hem yolcuyum, hem yol. Hem kapıyım, hem anahtar. "Enfüsî tefekkür " bendedir, kendime girer Ona giderim. "Afakî tefekkür" benim işimdir, ibretle cihan kitabını okur, okuturum. Her eser şiirimdir; hisseder, anlatırım.
Bana, "Niçin akikten, gülden, arıdan söz ediyorsun? Taş, çiçek ve böcek bu kadar mı önemli?" derler. "Tefekkür" sırrını bilmeyene neyi, nasıl anlatmalı?

Hayır, onların kendi başlarına bir önemleri yok, farkındayım, ama madem beni aradığıma götürüyorlar, olabildiğince önemlidirler. Meselem akik, gül, arı değil, ben Rabbimi anlamaya çalışıyorum. O, kendini "eser"leriyle tanıttı, ben de Onu eserleriyle anlatıyorum. Gül bir nebî değil, ama Rabbimden haber veriyor

Akik, gül, arı, hepsi birer ayna, gösterdikleri mânâ olmasa ne önemleri var. Ben fâni aynaları değil, onun içindeki bâkiyi gösteriyorum.
Ben, mânâ arısıyım. Varlıktan varlığa uçar, bal özü toplarım. Işıl ışıl yıldızları, dalga dalga denizleri, dumanlı dağları, esen rüzgârları, yağan yağmurları, gülümseyen çiçekleri harman eder, gönül dünyamda "iman" balları yaparım. Bülbül olur "marifet" iklimine uçarım, Yûnus olur "muhabbet" denizine dalarım. Yerdeyim, gökteyim, denizdeyim, dağdayım; kâinat bahçemdir benim, gönlümce gezerim. Bazen cihan dar gelir, Rabbimin sonsuz isimler ve sıfatlar âlemine doğru kanatlanırım.
Sonsuza yürümekten yorulan ve beni bugüne çağıranlara şunu derim: "Güncel"in sığ sularında mı boğulayım? Bu gün var yarın yoklarla mı oyalanayım? Dalga uğruna denizden mi vazgeçeyim? Elması bırakayım da, "cam" için can mı vereyim? Altın için bile olsa elması terkedene akıllı denilir mi?
Benden, yere mıhlanmamı istiyorsunuz, farkında mısınız, siz benden "beni" istiyorsunuz. Elimde olmayanı nasıl veririm? Ben, kendimin değilim, Onunum. Onsuz hayat, yaşanmamıştır. Gafletle geçen zaman ömür değildir.
Anlayın artık, sizinle olamam. Bedenimi verdim, ruhumu da veremem. Hayır! Ben ebediyet yolcusuyum. Yolcu yoluna gitmeli!

vesselam


gönderen sn Yasemin Gök

1 yorum:

  1. merhabalar:)
    ne hoş bir sayfa bu böyle:)
    emeklerinize sağlık.
    öylesine güzel bir tınısı var ki sayfanızın,etkilendim çookk..
    takipçinizim.
    bende sizi bekliyorum sayfama.
    kucak dolusu sevgi eşliğinde:)

    YanıtlaSil

Düşünceleriniz benim için çok değerli...Değerli yorumlarınızla beni yalnız bırakmadığınız için çok teşekkür ederim gönül dostlarım....
Sevgilerimle Muammer Aygün....

4beyr 4llerin 4ma1 4n 4za1 a1 ada amcalara ana ayga1 ba baa ben bir by cumartesi da dair dea ebu efendimiz'in ga ga1 gel gena hakka hz in isimlerinin ka kadim kayeler ma muammer na nda ne oldua peygamberin sa sas sayfa sensa ster sultana unu ve yaa yaza za1
created at TagCrowd.com